سابقه و هدف: با توجه به اهميت بهداشت دهان در ICUو فقدان پروتکل در اين زمينه، مطالعه حاضر با هدف بررسی متون و ارائه پروتکلی مبتنی بر شواهد در خصوص بهداشت دهان بيماران بستری در بخش‌های مراقبت ويژه انجام شد.

مواد و روش‌ها: تعداد 45 مقاله تحقيقی، مروری و متاآناليز منتشر شده از سال 2001 تا پايان 2010 ميلادی در زمينه مراقبت از دهان در بيماران ICU از طريق جستجوی مقالات انگليسی زبان دارای متن کامل قابل دسترسی در پايگاه‌های Pubmed، Ovid، Elsevier، ProQuest و Google با استفاده از کليد واژه‌های oral care، mouth care، critical care و intensive care در عنوان و يا چکيده جستجو شده و مورد بررسی قرار گرفتند.

نتايج: بيماران ICU به‌دلايلی مانند اختلال ايمنی، وجود لوله تراشه، عوارض جانبی داروها، کاهش دريافت مايعات و عدم وجود بلع، مستعد ايجاد پلاک دندان و بروز پنومونی مربوط به ونتيلاتور هستند. با وجود اين، مراقبت از دهان در اين بخش به‌صورت مناسب انجام نشده و فقدان يک پروتکل استاندارد برای اين مراقبت، در اين امر موثر است. بررسی‌ها نشان می‌دهند که مداخلاتی مانند تميز کردن دهان با مسواک و خمير دندان، برس‌زدن تمام سطوح دندان‌ها، زبان و کام و نيز استفاده از محلول کلرهگزيدين تا حد زيادی در جلوگيری از پنومونی موثر بوده‌اند.

نتيجه‌گيری: رعايت بهداشت دهان باعث کاهش بروز پنومونی مربوط به ونتيلاتور شده و بررسی بيمار، مداخلات مکانيکی و دارويی از موارد مهم در مراقبت از دهان هستند. کاربرد پروتکل ارائه شده در اين مقاله می‌تواند به اطمينان از رعايت حداقل مراقبت از دهان کمک کند.