سابقه و هدف: سقط، به ختم حاملگی قبل از هفته بيستم بارداری اطلاق می شود. به طور معمول، دو روش درمان انتظاری و کورتاژ جراحی در درمان زنان حامله با سقط زود رس حاملگی به کار می‌رود. از آنجا که روش­های درمانی غير جراحی مقبوليت بيشتر و عوارض کمتری دارد، مطالعات اخير در جهت نشان دادن تاثير بهتر درمان­های طبی برای ختم حاملگی است. مطالعه حاضر با هدف ارزيابی تاثير ميزوپروستول واژينال در مقايسه با درمان انتظاری در زنان مبتلا به سقط زودرس حاملگی انجام شد.

مواد و روش‌ها: در يک مطالعه کارآزمايی بالينی کنترل دار، 80 زن حامله با سقط زودرس، مراجعه کننده به بيمارستان فاطميه همدان بررسی شدند . معيار های ورود به مطالعه عبارت بودند از: Fetal pole بالاتر از mm 6 و عدم وجود ضربان قلب در سونوگرافی ترانس واژينال، Fetal pole بالاتر از mm 10 در غياب ضربان قلب در سونوگرافی ترانس ابدومينال، ساک حاملگی خالی به قطر متوسط حداقل 16 ميلی متر با سن حاملگی 12 هفته يا کمتر. معيار های خروج از مطالعه عبارت بودند از: حاملگی خارج رحمی، خونريزی شديد واژينال، سرويکس باز و کنترانديکاسيون تجويز ميزوپرستول . بيماران به طور تصادفی به دو گروه A و B (هر گروه 40 نفر) تقسيم شدند. بيماران گروه A ، 4 عدد قرص 200 ميکروگرمی ميزوپروستول واژينال دريافت کردند و 24 ساعت بعد سونوگرافی مجدد انجام شد. در صورت وجود محصولات بارداری، دوز اول تکرار مي­شد و 24 ساعت بعد سونوگرافی مجدد انجام شده و در صورتی که محصولات حاملگی تخليه نشده بود، برای بيمار کورتاژ جراحی انجام می شد. بيماران گروه B به مدت 2 هفته از نظر دفع کامل محصولات حاملگی تحت نظر گرفته شده و دارويی دريافت نکردند. بيماران گروه A از نظر تمام عوارض درمانی بررسی شدند. نتايج حاصله با آزمون t دانشجويی و مجذور کای مورد مقايسه قرار گرفتند.

نتايج: ميانگين سنی و ميانگين سن ختم حاملگی در بيماران مورد مطالعه در دو گروه درمانی، تفاوت معني­دار نداشت. سقط در 5/87 درصد بيماران تحت درمان با ميزوپروستول و در 20 درصد بيماران گروه دوم (درمان انتظاری) رخ داد ( p<0.001 ). از 40 بيمار مورد مطالعه در گروه اول، 24 بيمار (60 درصد) پس از دريافت دوز اول دارو و 11 بيمار (5/27 درصد) پس از دريافت دوز دوم دارو به درمان پاسخ دادند. از 40 بيمار تحت درمان انتظاری نيز 24 بيمار (5/57 درصد) تحت ديلاتاسيون و کورتاژ و 9 بيمار (5/22 درصد) تحت کورتاژ قرار گرفتند. عوارض ناشی از درمان با ميزوپروستول شامل تب بالای 38 درجه، تهوع و استفراغ، اسهال و درد در 5 بيمار (5/12 درصد) ديده شد.

نتيجه‏گيری: استفاده از ميزو پروستول واژينال نسبت به اداره انتظاری در ختم سقط زودرس حاملگی ، يک روش قابل تحمل و مؤثر است.