سابقه و هدف: با توجه به شيوع افسردگی پس از زايمان (42-13 درصد) و مشکلات جدی که اين اختلال برای مادر، کودک و خانواده به وجود می‌آورد شناسايی عوامل خطرساز ضروری است. بنابراين در اين تحقيق رابطه افسردگی پس از زايمان با نوع زايمان بررسی گرديد.

مواد و روش­ها: پژوهش حاضر به روش تحليلی از نوع مورد ـ شاهد با روش نمونه­گيری مبتنی بر هدف در 460 زن در قالب دو گروه برابر افسرده (مورد) و غيرافسرده (شاهد) مراجعه­کننده در ماه­های دوم و سوم پس از زايمان به مراکز بهداشتی ـ درمانی شهر کاشان طی سال­های 85-1384 با استفاده از آزمون افسردگی بک و پرسشنامه پژوهش­گرساخته انجام شد. نمونه‌هايی که دارای برخی عوامل اثرگذار بر افسردگی بودند (سابقه­ی مصرف پروژسترون و افسردگی خود و خانواده، بستری شدن در بيمارستان، بيماری سيستميک افسرده­کننده، ناهنجاری نوزاد و تنش جدی جسمی و روانی طی سال گذشته) از مطالعه خارج و جنس نوزاد و مرتبه­ی حاملگی در دو گروه همسان شد. جهت تجزيه و تحليل آماری از آزمون­‌های t مستقل، کای دو، OR و CI استفاده شد.

نتايج: يافته‌ها ارتباط معني­دار آماری بين افسردگی پس از زايمان و نوع زايمان نشان نداد (28/1= OR ). درصد زايمان به شيوه­ی سزارين در گروه مورد 1/46 و شاهد 2/52 درصد بوده است. ارتباط معني­دار آماری بين شغل، تحصيلات زن، تعداد فرزندان و ناخواسته بودن حاملگی با علامت افسردگی پس از زايمان مشاهده نشد. اما ارتباط معني­دار آماری بين شغل همسر و علامت افسردگی پس از زايمان مشاهده شد (047/0 p £ ).

نتيجه­گيری: ارتباط معني­دار آماری بين افسردگی پس از زايمان و نوع زايمان مشاهده نشد. افسردگی پس از زايمان در زنانی که شغل همسرشان کارمند بود کمتر مشاهده شد که ضرورت انجام پژوهش بيشتر را نشان مي­دهد.